Room 66 II

Grote ambities en kleine mogelijkheden

De negende kamer die we in Sofia spelen. De kamer ligt een stukje lopen van de originele Room 66 vandaan. Die kamer was voor ons al een leuke ervaring, maar deel 2 zou de overtreffende trap zijn. De kamer is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Als je nieuwsgierig bent wat dit inhoudt, het is hetzelfde verhaal waar de film The Conjuring op is gebaseerd. Het is niet verbonden met het plot van de originele Room 66.
Op locatie beginnen we weer in thema, wat hier wat passender uitgevoerd is. Daarnaast hebben we hier te maken met misschien wel de jongste acteur die ik ooit bij een kamer gezien heb. Ze kunnen niet jong genoeg beginnen lijkt het wel... In de kamer krijgen we een (lang) stukje audio ter intro, waarna we mogen beginnen. Er is een meisje bezeten en wij zijn gestuurd door de kerk om haar ziel te bevrijden. Ach, we hebben toch niks beters te doen vanavond. Waarom ook niet?

Het decor is aardig, maar niet heel bijzonder. Het is een appartement dat omgebouwd is tot escape room en dat merk je wel. Er wordt veel met duisternis gewerkt en lichtbronnen zijn beperkt. Hoe sfeervol dit ook is vraag ik me af of dit niet gewoon is om het gebrek aan decor en afwerking te verbloemen. Er is audio, maar er staat me niet veel van bij naast dat het engige soundtracks zijn.
Er zit hier ook weer een acteur in het spel, maar helaas mist het acteerwerk de charme die de originele Room 66 voor ons had. Waar die nog een flinke dosis zelfbewustheid had en begreep aan welke beperkingen het onderhevig was, neemt Room 66 II zichzelf TE serieus. Het karakter hoort eng te zijn, maar is te uitgekauwd en voorspelbaar. De beperkingen in ruimte en budget zijn te duidelijk en er mist behoorlijk wat dreiging. Soms wordt de interactie zelfs vervelend. Ja, je kan heel mooi schreeuwen, maar nu even je mond houden.

Puzzels zijn wederom prima. Echter is de thematisering behoorlijk inconsistent. Sommige puzzels passen mooi in de kamer, terwijl anderen weer random aanvoelen. Waarom staan hier zulke duidelijke escape room puzzels in een meisjeskamer? Waarom doen wij die? De kwaliteit tussen de puzzels wisselt behoorlijk. Aangezien je hier parallel kan spelen, heb je soms een leuke puzzel met een acteur of een stomme behendigheidspuzzel. Pick your poison...
De kamer bouwt naar een duidelijk doel toe, namelijk het meisje redden van haar demoon. De laatste opdracht is tof bedacht en voelt climactisch, maar beperkt. Het gaat allemaal wel heel makkelijk en als speler hebben we niet het idee dat we hebben moeten strijden voor een overwinning. Dat extra beetje "oomph" ontbreekt waardoor we ons niet helemaal kunnen inleven in de ervaring.

Ik zie in waarom mensen dit de betere kamer van Room 66 vinden. Er wordt hier van alles geprobeerd en de ambities zijn duidelijk groot. Echter vind ik de middelen te beperkt om de visie van Room 66 waar te maken. Je merkt gewoon te vaak dat ze hier iets proberen te doen wat ze gewoon niet lukt. Ondanks dat we ons wel vermaakt hebben zou ik eerder de originele Room 66 aanraden. Over het algemeen vond ik dat een leukere (en verfrissend zelfbewuste) ervaring.